Definicja
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) to zaburzenie psychiczne, w którym występują obsesje, czyli natrętne i niechciane myśli, obrazy lub impulsy, oraz kompulsje, czyli powtarzalne czynności albo rytuały wykonywane w celu zmniejszenia lęku. W ICD-11 OCD jest klasyfikowane jako obsessive-compulsive disorder, kod 6B20; w DSM-5-TR należy do grupy zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i pokrewnych. Objawy są zwykle czasochłonne, powodują cierpienie i utrudniają codzienne funkcjonowanie. OCD nie oznacza „lubienia porządku”, lecz przymusowe próby radzenia sobie z napięciem.
Diagnozę OCD stawia lekarz psychiatra, psycholog kliniczny lub inny specjalista zdrowia psychicznego. Proces obejmuje rozmowę o treści obsesji, rodzaju kompulsji, czasie trwania objawów, stopniu cierpienia i wpływie na pracę, naukę, relacje oraz codzienne obowiązki. Ważne jest odróżnienie OCD od zaburzeń lękowych, depresji, PTSD, zaburzeń tikowych, psychozy, zaburzeń odżywiania lub cech osobowości.
Skorzystaj z pomocy naszego
Leczenie OCD najczęściej obejmuje psychoterapię poznawczo-behawioralną z ekspozycją i powstrzymywaniem reakcji, czyli ERP. W tej metodzie osoba stopniowo konfrontuje się z bodźcami wywołującymi lęk i uczy się nie wykonywać kompulsji, dzięki czemu napięcie z czasem słabnie. W farmakoterapii lekarz psychiatra może zalecić leki z grupy SSRI, a w niektórych przypadkach inne leki, np. klomipraminę. Przy większym nasileniu objawów często stosuje się połączenie psychoterapii i farmakoterapii, a także psychoedukację oraz plan zapobiegania nawrotom.
Potrzebujesz wsparcia psychologicznego? Umów konsultację online → feel-up.pl
Powiązane hasła słownikowe:
Lęk uogólniony, Fobia, Moralizacja.
To zupełnie naturalne. Skontaktuj się z nami i umów na pierwszą konsultację, podczas której wspólnie znajdziemy najlepszą ścieżkę wsparcia.