DEFINICJA
Schizofrenia to przewlekłe zaburzenie psychiczne z kręgu psychoz, charakteryzujące się zaburzeniami myślenia, postrzegania, emocji i funkcjonowania społecznego. W ICD-11 i DSM-5 schizofrenia należy do zaburzeń psychotycznych. Typowo pojawia się w późnej adolescencji lub wczesnej dorosłości i bez leczenia prowadzi do znacznego pogorszenia codziennego funkcjonowania, relacji oraz zdolności do pracy lub nauki. Objawy mogą mieć charakter epizodyczny (nawroty) lub przewlekły, o różnym nasileniu.
Schizofrenię diagnozuje lekarz psychiatra, na podstawie szczegółowego wywiadu, obserwacji objawów oraz kryteriów diagnostycznych ICD-11 lub DSM-5. Ważne jest utrzymywanie się objawów przez określony czas i wykluczenie innych przyczyn (np. zaburzeń nastroju, uzależnień, chorób neurologicznych). Często wykonuje się dodatkowe badania (laboratoryjne, obrazowe) w celu różnicowania. W proces może być włączony psycholog (testy funkcjonowania poznawczego, ocena funkcjonowania społecznego).
Leczenie schizofrenii opiera się przede wszystkim na farmakoterapii prowadzonej przez psychiatrę – stosuje się leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki), których celem jest redukcja urojeń, omamów i dezorganizacji myślenia. Ważna jest systematyczność przyjmowania leków oraz kontrola działań niepożądanych. Psychoterapia (np. poznawczo-behawioralna dla psychoz), psychoedukacja, treningi umiejętności społecznych i terapia rodzinna pomagają lepiej rozumieć chorobę, radzić sobie z objawami i wspierać samodzielność. Istotne są także oddziaływania środowiskowe: rehabilitacja psychiatryczna, wsparcie w pracy lub nauce, grupy wsparcia. Dobrze dobrane leczenie pozwala wielu osobom ze schizofrenią prowadzić względnie stabilne, satysfakcjonujące życie.
To zupełnie naturalne. Skontaktuj się z nami i umów na pierwszą konsultację, podczas której wspólnie znajdziemy najlepszą ścieżkę wsparcia.