Definicja
Lęk uogólniony to zaburzenie lękowe, w którym osoba przez dłuższy czas nadmiernie martwi się wieloma codziennymi sprawami, mimo że realne zagrożenie jest małe lub trudne do określenia. W ICD-11 występuje jako Generalised Anxiety Disorder, kod 6B00; w DSM-5-TR należy do zaburzeń lękowych. Kluczowe jest to, że lęk jest przewlekły, trudny do opanowania i wpływa na sen, koncentrację, ciało oraz codzienne funkcjonowanie.
Diagnozę stawia lekarz psychiatra, psycholog kliniczny lub inny specjalista zdrowia psychicznego z odpowiednimi kwalifikacjami. Proces obejmuje rozmowę o objawach, czasie ich trwania, sytuacjach nasilających lęk, wpływie na życie oraz wykluczenie innych przyczyn, np. chorób somatycznych, działania substancji lub innych zaburzeń psychicznych. W DSM-5-TR u dorosłych diagnoza wymaga m.in. obecności co najmniej trzech z sześciu głównych objawów towarzyszących lękowi.
Skorzystaj z pomocy naszego psychiatry
Leczenie lęku uogólnionego zwykle obejmuje psychoterapię, farmakoterapię albo połączenie obu metod. Najczęściej stosuje się terapię poznawczo-behawioralną, która pomaga rozpoznawać mechanizmy zamartwiania się, pracować z napięciem i stopniowo zmieniać reakcje na niepewność. W farmakoterapii lekarz może zalecić leki przeciwdepresyjne stosowane w zaburzeniach lękowych, np. z grupy SSRI lub SNRI. Pomocne bywają także psychoedukacja, techniki relaksacyjne, regularny sen, aktywność fizyczna i ograniczenie używek.
Potrzebujesz wsparcia psychologicznego? Umów konsultację online → feel-up.pl
Lęk i zaburzenia lękowe – objawy, przyczyny i możliwości leczenia
Powiązane hasła słownikowe:
Fobia, Atak paniki
To zupełnie naturalne. Skontaktuj się z nami i umów na pierwszą konsultację, podczas której wspólnie znajdziemy najlepszą ścieżkę wsparcia.