DEFINICJA
Emocjonalne jedzenie to sposób regulowania emocji za pomocą jedzenia – sięganie po posiłki nie z powodu fizycznego głodu, ale uczuć, takich jak stres, napięcie, smutek czy nuda. Nie jest to osobna jednostka chorobowa w ICD-11 ani DSM-5, ale częsty wzorzec zachowania towarzyszący zaburzeniom odżywiania (np. napadowemu objadaniu się) i trudnościom w regulacji emocji. Może prowadzić do przybierania na wadze, obniżonego nastroju, poczucia winy i błędnego koła jedzenie–emocje.
Emocjonalne jedzenie rozpoznaje się głównie na podstawie wywiadu psychologicznego lub psychodietetycznego, a także rozmowy z lekarzem psychiatrą, jeśli istnieje podejrzenie zaburzeń odżywiania lub depresji. Specjalista ocenia związek między emocjami a jedzeniem, sposób regulowania napięcia, historię masy ciała oraz dotychczasowe próby odchudzania. W razie potrzeby różnicuje emocjonalne jedzenie z napadowym objadaniem się i innymi zaburzeniami odżywiania.
Zobacz naszą ofertę
Leczenie emocjonalnego jedzenia opiera się głównie na psychoterapii, szczególnie w nurcie poznawczo-behawioralnym, terapii schematów czy podejściu skoncentrowanym na emocjach. Celem jest nauczenie się rozpoznawania emocji, budowanie innych sposobów radzenia sobie z napięciem oraz zmiana przekonań dotyczących jedzenia i własnego ciała. Wsparcie psychodietetyka lub dietetyka pomaga uporządkować styl jedzenia, plan posiłków i wprowadzić bardziej regularne, zbilansowane odżywianie. Gdy współwystępują depresja, zaburzenia lękowe lub napadowe objadanie się, lekarz psychiatra może zaproponować farmakoterapię jako uzupełnienie psychoterapii. Ważna jest też praca nad samoakceptacją i łagodzeniem krytycznego stosunku do siebie.
Proponowany artykuł blogowy:
Czy stres wpływa na apetyt? Psychodietetyczne spojrzenie
To zupełnie naturalne. Skontaktuj się z nami i umów na pierwszą konsultację, podczas której wspólnie znajdziemy najlepszą ścieżkę wsparcia.